Σαμαράς: Να Αναγνωρίσει το Ισραήλ και τη Γενοκτονία των Ελλήνων — Ανάχωμα στον Ερντογάν

Ένα Ιστορικό Βήμα από το Ισραήλ που Αλλάζει τα Δεδομένα

Η επίσημη αναγνώριση από το Ισραήλ της γενοκτονίας των Αρμενίων — εγκλήματος που διαπράχθηκε στα τελευταία χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας — αποτελεί γεγονός βαρύνουσας ιστορικής και γεωπολιτικής σημασίας. Για πολλές δεκαετίες, το Ισραήλ απέφευγε να λάβει επίσημη θέση, κυρίως λόγω των πολύπλοκων σχέσεών του με την Τουρκία. Η αλλαγή αυτής της στάσης σηματοδοτεί μια νέα εποχή ανοιχτής ηθικής και διπλωματικής τοποθέτησης στην Ανατολική Μεσόγειο.

Το βήμα αυτό δεν πέρασε απαρατήρητο από τον πρώην πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος τοποθετήθηκε άμεσα και ζήτησε να αξιοποιηθεί η συγκυρία για το ελληνικό ζήτημα.

Η Γενοκτονία των Ελλήνων: Ένα Ανοιχτό Ιστορικό Χρέος

Παράλληλα με την αρμενική, οι διωγμοί και οι σφαγές που υπέστησαν οι Έλληνες του Πόντου, της Θράκης και της Μικράς Ασίας κατά τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και τα πρώτα χρόνια της τουρκικής δημοκρατίας, αποτελούν μια από τις μεγαλύτερες ανθρωπιστικές τραγωδίες του 20ού αιώνα. Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους ή εκριζώθηκαν βίαια από τις προγονικές εστίες τους.

Ο Σαμαράς καλεί το Ισραήλ να κάνει το επόμενο λογικό βήμα: να αναγνωρίσει και αυτή τη γενοκτονία. Πρόκειται, υποστηρίζει, για ένα αίτημα τόσο ηθικό όσο και στρατηγικό. Δεν αφορά μόνο την ιστορική αποκατάσταση — αφορά και τον τρόπο με τον οποίο η διεθνής κοινότητα αντιμετωπίζει σύγχρονες επεκτατικές τάσεις.

Η Νεοοθωμανική Απειλή: Ένα Κοινό Πρόβλημα

Ο πρώην πρωθυπουργός δεν κρύβει την ανησυχία του για τον προσανατολισμό της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής υπό τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Η νεοοθωμανική ρητορική, με τις αξιώσεις στο Αιγαίο, την αμφισβήτηση κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κύπρου, τη ρητορική απέναντι στο Ισραήλ και τις στρατιωτικές επιχειρήσεις σε βάρος του κουρδικού λαού, δεν αφήνει πολλά περιθώρια παρερμηνείας.

Σε αυτό το πλαίσιο, μια κοινή αναγνώριση ιστορικών εγκλημάτων από χώρες-στόχους της τουρκικής επιθετικότητας μπορεί να λειτουργήσει ως πολιτικό ανάχωμα: να αναδεικνύει τη συνέχεια και τη σταθερότητα της τουρκικής επεκτατικής νοοτροπίας, και να ενισχύει τις συμμαχίες μεταξύ των θιγόμενων λαών.

Η Ελληνική Κυβέρνηση Μπροστά στις Ευθύνες της

Σύμφωνα με τον Σαμαρά, η ελληνική κυβέρνηση έχει υποχρέωση να δράσει ενεργά. Δεν αρκεί να παρακολουθεί τις εξελίξεις ως παθητικός θεατής. Χρειάζεται να μεταφέρει στο Τελ Αβίβ τη σθεναρή υποστήριξή της για μια τέτοια αναγνωριστική πρωτοβουλία — και να το κάνει εγκαίρως, πριν η διπλωματική συγκυρία αλλάξει.

Το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα ενόψει της επερχόμενης συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ που φιλοξενεί η Τουρκία. Σε αυτήν τη διπλωματική αρένα, η Ελλάδα θα κληθεί να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της σε ένα περιβάλλον όπου η Άγκυρα αναβαθμίζει συνεχώς τον ρόλο της εντός της Συμμαχίας.

Ιστορική Μνήμη ως Εργαλείο Πολιτικής

Η επίκληση της γενοκτονίας δεν είναι αναδρομή στο παρελθόν για ευσεβείς λόγους. Είναι, κατά βάθος, μια πρόταση στρατηγικής πολιτικής: η ιστορική αλήθεια ως διπλωματικό μέσο, η συλλογική μνήμη ως βάση για συμμαχίες που αντιστέκονται σε αναθεωρητικές δυνάμεις.

Σε έναν κόσμο που αλλάζει με ταχείς ρυθμούς και όπου τα σύνορα και οι ισορροπίες ισχύος αμφισβητούνται ξανά, η ιστορική μνήμη μπορεί να αποτελέσει στρατηγικό πλεονέκτημα — αρκεί να υπάρχει η πολιτική βούληση και η διπλωματική οξυδέρκεια να αξιοποιηθεί.